نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسنده English
روش: این مطالعه از نوع آمیخته در دو فاز کیفی و کمی بود. در فاز کیفی با 25 از زنان کارگر و صاحبنظران و مسئولان اجرایی، مصاحبههای عمیق و نیمه ساختار یافته انفرادی انجام و دادهها با روش تحلیل مضمون تحلیل شد. در فاز کمی، تعداد 132 زن کارگر در سطح شهر نورآباد و روش نمونهگیری ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. پرسشنامهی محقق ساخته دارای 11 گویه برای سنجش متغیر امنیت اجتماعی بود.
یافتهها: یافتهها نشان داد، شاخصهای (توجه به امنیت روحی کارگران زن، ممنوعیت کار زنان در مشاغل خطرناک، سخت و آسیبزا، انعطاف در ساعات کار، حمایت اجتماعی کارگران، بهداشت شغلی کارگران، برخورداری از بیمۀ کارگری، محیط کار ایمن در برابر آسیبهای جسمی، تعادل بین کار و زندگی خانوادگی، تناسب کار و دستمزد و ثبات و امنیت شغلی) برای متغیر امنیت اجتماعی شناسایی شدند.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد، تمامی شاخصهای متغیر امنیت اجتماعی از دیدگاه زنان کارگر روستایی در وضعیت نسبتا" مطلوب میباشند ولی شاخصهای «حمایت اجتماعی کارگران»، «محیط کار ایمن در برابر آسیبهای جسمی»، «تعادل بین کار و زندگی خانوادگی» و «ثبات و امنیت شغلی» در وضعیت نامطلوبی قرار داشتند.
کلیدواژهها English