تحلیل رویکرد یادگیری برای باهم زیستن در سیمای کتاب‌های درسی مطالعات اجتماعی دوره دوم ابتدایی

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

چکیده

هدف پژوهش حاضر تحلیل رویکرد یادگیری برای باهم زیستن در برنامه‌ی درسی مطالعات اجتماعی دوره دوم ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی از نوع تحلیل محتوا می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل محتوای تمامی ‌کتاب‌های مطالعات اجتماعی دوره دوم ابتدایی در سال تحصیلی 96-1395 بوده و نمونه آماری نیز منطبق با جامعه آماری بود. ابزار پژوهش، سیاهه تحلیل محتوای کتب مطالعات اجتماعی برحسب رویکرد یادگیری برای باهم زیستن بود که برای برآورد روایی سیاهه­ تحلیل از روایی محتوایی استفاده شد. پایایی سیاهه تحلیل نیز از طریق روش اسکات 92 درصد محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از سنجش فراوانی و روش آنتروپی شانون استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که میزان توجه به مؤلفه‌های رویکرد یادگیری برای باهم زیستن در محتوای کتاب‌های درسی از یک توزیع نرمال برخوردار نمی‌باشند به‌گونه‌ای که مؤلفه آموزش صلح از بیشترین میزان توجه و مؤلفه‌های آموزش سلامت، آموزش محیط‌زیست از کمترین میزان توجه برخوردار می‌باشد و به مؤلفه‌های چند فرهنگی، شهروندی، حقوق بشر توجه چندان مطلوبی نشده است؛ که نیازمند توجه و تجدیدنظر در برنامه‌های درسی مطالعات اجتماعی دوره دوم توسط مسؤولان ذی‌ربط می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

An Analyze of the learning approach for living together in the textbook format of the second elementary school

نویسندگان [English]

  • moosa piri 1
  • Arash sadollahi 2
  • hafez sahebyar 2
2 Educational Psychology-Martyr Madani, Azerbaijan-Tabriz-Iran
چکیده [English]

The purpose of the study was to analyze the content of the learning approach for coexistence in the context social studies textbook of the second grade of elementary school. The current research is practical and according to its nature, a content analysis descriptive research method was used. The statistical population study was the content of all social studies textbooks of the elementary school second grade in the academic year (1395-1396) and the statistical sample was considered the same as the statistical population. The research instrument was the content of social studies content check list based on the learning approach for coexistence. Content validity was used to estimate the validity of the log and reliability was 0/092 calculated using Scott's method. To analyze the data, frequency estimation and Shannon entropy method were used. Findings showed that the attention to components of learning approach for living together in the content of textbooks does not have a normal distribution, As the component of peace education has the most attention and components of health education, environmental education has the least attention is paid to the multiculturalism, citizenship and human rights. Which requires consideration and revision of social studies curriculum of the second period by relevant authorities.

کلیدواژه‌ها [English]

  • content analysis
  • Social studies books
  • Second elementary school
  • Learning to live together

آذر، عادل (1380). «بسط و توسعه روش آنتروپی شانون برای پردازش داده‌ها در تحلیل محتوا». فصلنامه علمی- پژوهشی علوم انسانی دانشگاه الزهرا (س)، 11(37 و 38): 18-1.

امیر احمدی، رحمت اله؛ نوابخش، مهرداد و زنجانی، حبیب اله(1395). «بررسی نقش سرمایه فرهنگی – اجتماعی بر مشارکت شهروندان در نوسازی بافت­های فرسوده شهری»، دو فصلنامه پژوهش­های جامعه شناسی معاصر، 5(8): 143-123.

جعفری، محمود (1384). ارزیابی میزان توجه به آموزش حقوق بشر در برنامه‌های درسی دوره ابتدایی (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). دانشگاه آزاد اسلامی مرکز، تهران، ایران.

جعفرثانی، حسین؛ یوسف‌آبادی، محمد و سیفی، غلامعلی (1387). «بررسی جایگاه مؤلفه‌های جهانی‌شدن، صلح و حقوق بشر در کتاب‌های درسی دوره ابتدایی». مجموعه مقالات هشتمین همایش انجمن مطالعات برنامه درسی. 2018.

خبرنامه‌های دفتر همکاری‌های علمی ‌بین‌المللی (1379). «آموزش‌وپرورش در جهان»، برگزیده خبرنامه‌های دفتر همکاری‌های علمی‌ بین‌المللی. شماره 1،2،3،4.

رسول­زاده اقدام، صمد؛ عدلی­پور، صمد؛ میر محمدتبار، سیداحمد و افشار، سیمین(1394). «تحلیل نقش رسانه های اجتماعی در گرایش به سبک زندگی نوین در بین جوانان ایرانی»، دو فصلنامه پژوهش­های جامعه­شناسی معاصر، 4(6): 60-33.

سرمد، زهره؛ بازرگان، عباس و حجازی، الهه (1395). روش‌های تحقیق در علوم رفتاری، تهران: انتشارات سپهر.

سجادی، سید مهدی (1384). «کثرت‌گرایی فرهنگی، هویت و تعلیم‌وتربیت»، اندیشه‌های نویت تربیتی، 1(1): 38-25.

شیخاوندی، داور (1386). «بازتاب هویت اقوام ایرانی در کتاب‌های درسی دوره ابتدایی و راهنمایی»، فصلنامه تعلیم و تربیت، دوره 22، شماره 3: 120-93.

شجاعی تهرانی، حسین و فردآذر، فربد (1385). اصول خدمات بهداشتی، نشر سماط.

عزیزی، نعمت‌الله؛ بلندهمتان، کیوان و سلطانی، مسعود (1389). «بررسی وضعیت آموزش چند فرهنگی در مراکز تربیت‌معلم سنندج از نظر دانشجویان»، مجله آموزش عالی ایران، 3(10): 78-55.

مهرپور، حسین (1377). نظام بین‌المللی حقوق بشر، چاپ اول، تهران: انتشارات اطلاعات.

هاشمی، سید جلال؛ پاک سرشت، محمد جعفر؛ صفایی مقدم، مسعود؛ سپاسی، حسین و مهر علیزاده، یدالله (1389). «تعلیم‌وتربیت در راستای همزیستی مسالمت‌آمیز عادلانه: بررسی هدف تربیتی»، مجله علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، 6(17)، شماره 1: 3-26.

Alladin, I. (1989). Teaching for Global Awareness. ATA Magazine.

Banks, J. A. (2010). Multicultural education. In J. A. B. and C. A. M. Banks (Ed), Multicultural education, Characteristics and goals. Issues and perspectives (th., ed., pp.3-32.). Hoboken, NJ: Wiley.

Cherif, M. (2006). Learning to Live Together. UOC Paper [Inaugural Lecture online]. Iss.3.UOC. Availableat: <www.uoc.edu/uocpapers/3/dt/eng/cherifpdf.

Delors, J. (1996). Learning: The Treasure Within. Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.

Gholtash, A; Fayazbakhsh, H.; Farokhinejad, P. and Mohammadjani, S. (2012). “The rate of attention to training approach in developing citizen ship in the social sciences books at the secondary school”. Research in curriculum. Vol. 6(33): 58-70.

Gholtash. A. and Mohammadjani. S. (2011). “Criticism and Study of Curriculum Elements in Progressive and Conservative citizenship education approaches”. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 27-29 April, 2011 Antalya-Turkey. www.iconte.org.

Harris, I. & Mische, P. (2003), “On the Relationship between Peace Education and Environmental Education”. The Journal of the Wisconsin Institute: A Consortium for the Study of War, Peace, and Global Cooperation. 23(5): 145-162.

Hakimzadeh, R..Attaran, M. kiamanesh, A.R. (2007). “Content-analysis of the books at the secondary school based on the world issues in curriculum field”. Curriculum studies, 5: 27-54.

Kazempoor, E.; Khalkhali, A. and Janalipor, R. (2012). “The effect of peace education on training globalized citizenship”. New approaches in educational management, vol. 3: 49-62.

Khoshnevisan, F. et al. (2012). “Content-analysis of Persian and social sciences books at the elementary school and secondary school in Iran based on globalization factors. International scientific conference on education and globalization”. Tehran: National Center for Globalization Studies.

Mizrachi, N. (2012). “British Journal of Sociology of Education On the mismatch between multicultural education and its subjects in the field”. British Journal of Sociology of Education, 33(2): 37-41. Doi:10.1080/01425692.2011.649831.

Sinclair, M. (2008). Learning to Live Together. Encyclopedia of Peace Education, Teachers College, Columbia University.

Scheunp flog, A. and Asbrand, B. (2006). “Global Education And Education for sustainability”, Enviromental Education Research, 12(1): 33-46.

Unesco Apnieve Source Book. (1998). Learning To Live Together in Peace and Harmony. Bangkok: Unesco Principal and Regional Office for Asia and Pacific.

Velloso, A. (1998). “Peace and Human Rights Education in the Middle East: comparing Jewish and Palestinian experiences”. International Human Rights Education, 44(4): 357-378.

Wade, C. (2011). “Human Rights Education in The Primary School, The fourth grade students meet curriculum based on human rights and democratic social activities”. The Elementary School Journal, 103(2): 28-41.

Zaid Soleiman, A. (2010). “Human rights principles and the social teachings in the elementary textbooks”. International Forum of Teaching and Studies, 6 (1): 47-59.

Zamani Moghadam, A. and Saedi, M. (2013). “The effect of environmental education on teachers knowledge, attitude and skills (Case study: primary school teachers district 12, Tehran)”. Journal of Environmental Education & Sustainable Development, 1(3): 19-30.